"dokunsalar, ele verecek içimdeki yay seni"

ben seni görmeden gitmezdim de,
taksiciler greve başladı
güneş her şeyi eritti de yazdan,
bir çirkin gamze kaldı fotoğrafta asılı duran
idamın sehpası benim, adım atamam
gitmezdim ben seni görmeden de
nefesimi  tutarak açtığım kitabın ilk sayfasından,
başka selamlar çıktı,
aradığında bir rüyanın ikinci yarısına yetiştirmiştim seni
kocaman bir kadın olacaktım büyüyünce, elbet
gitmezdim de ben seni görmeden,
sınav kağıdımı verip de görmeyeyim diye sizi,
kopya istedi bir dost,
hoca göz yumdu,
seni görmeyeyim diye gitmeden
sade o gün aynı anda
bir 112 bostancıya çıktı
bir 112 çevreyoluna koştu
el ele karşıdan karşıya geçerken siz
kuyruğum avuçlarınıza sıkıştı
dibime kadar gelebilmiştin sen
seni görmeden gidebileyim diye.

Ne var ki,

İstanbul'dan ayrılmak kadar kolay

seni görmeden gitmek

nasıl olsa geri gelecek bir gün İstanbul'a herkes

aynı yollardan geçmiş

aynı suları içmiş

aynı havayı çekmişiz

yolun olsun aynı sulara, aynı toprağa, aynı havaya

ben senden de bahsedeceğim oralara.